![]() |
![]() |
|
| زحل نگین زیبای اسمان |
|
می دونم دیره ولی شاید به دردتون بخوره.
|
|||||||||||||||||||||||||||
|
+ نوشته شده در
دوشنبه هشتم مرداد 1386ساعت 2:47 توسط سمیرا |
|
|
جشنواره ی سا عت های افتابی با حضور 20 نفر از اعضای انجمن و15 سا عت افتابی در روز 31 خرداد(انقلاب تابستانی) برگزار شدبعد از تلاش های بسیار برای تکمیل دکوراسیون(در و دیوار و نصب تابلوها)در صبح این روز اعضا یکی بعد از دیگری برای کمک و البته ارائه ساعت هاشون به محل برگزاری جشنواره(دفتر انجمن)امدند.بعد از تکمیل بعضی ساعت ها (وصل کردن شا خص و رنگ امیزی)ساعت ها برای تست اول در ساعت11:5 به پشت بام برده شدند.که در این ساعت به جز سه تا بقیه ساعت رو به درستی نشون میدادند(به قول معروف رو سفیدمون کردند)
بعد از پایان تست هر یک از افراد یا گروه ها توضیح مختصری در رابطه با نوع ساعت هاشون وطرز تهیه(همون مواد لازم)وتاریخچه اش دادند که بعضی از سا عت ها هم در حین توضیح دچار اشکالات فنی شدند (از قبیل شکسته شدن شاخص و طرح روی ساعت و همینطور از جا در امدن تایر)پیش میاد دیگه!!! مهم ترین بخش این جشنواره رای گیری بسیار عادلانه ای بود که به همه این اجازه داده می شد به سا عت های دیگه نظر بدهند(فکر نکنید ما تو رو در بایستی گیر کردیم ها!!!!!این رای گیری این طور بود که از 20 رای شروع می شد وفقط امتیاز منفی ها نوشته میشد."(البته این رای گیری فقط به خاطر انتخاب زیباترین ساعت بود)که خوشبختانه ساعت ما(من و مهیار)از نظر زیبایی اول شد...
این هم عکسی از سا عت ما ساعت حدودا یک بود که اکثرا برای استراحت جشنواره را ترک کردند .چون تا مرحله ی دوم سه ساعتی بیکار بودیم.اما خوب خیلی ها هم ترجیح دادند بمونند(یکیش خود من)وخودشونو با برنامه هایی مثل:تماشای برنامه ی کودک ونوجوان-خواندن کتاب-کامل کردن رنگ ساعت -تعریف خاطرات رصدی و.........)سرگرم کنند.
در ضمن تو این مدت(اوقات فراغت)یک ساعت دیگه که خیلی زیبا بود به بقیه ساعت ها ملحق شد.
و بالاخرخ ازمون نهایی هم برگزار شد(هفت خان رستم همینه)و از بین 15 تا ساعت 3 تا از دقیق ترین ساعت ها انتخاب شدند.وسا عت ما با داشتن ده دقیقه خطا .......... دقیق ترین سا عت ها متعلق بود به:آفای محمد جولا.آقای پیمان جودزاده وساعت مشترک خانم ها شیرین بقال زاده وفرزانه ایزدی.(تبریک می گم) در پایان هم ساعت ها برای بازدید عمومی به نمایش گداشته شدند. از اقای جعفری زاده و همین طور دوست خوبم مهیار جودکی تشکر می کنم و همینطوراز تمامی کسانی که چه با ساعت افتابی وچه برای بازدید به جشنواره امدند . جدی نگیرید!!! اینم عاقبت اینکه روزهای هفته رو یادت بره و ۴شنبه(۱روز قبل از جشنواره)فکر کنی ۳شنبه است.مسلما باید تا صبح بیدار بمونی وساعت رو تموم کنی!!!
بالاخره مااین دو تا (زحل و مشتری)رو کنار هم دیدیم باید تو تاریخ ثبت بشه مگه نه؟البته این افتخار رو زحل به هر سیاره ای نمیده!!!(از حالا پرچم سفید) اینم ابر غول ساعت ها
جدید ترین سا عت افتابی و حالاسقوط فضا پیمای اسپریت
گفته ای از در یای علم و نبوغ و استعدادو..... در روز جشنواره:اگه سا عت ها دقیق نباشه یکسال مجله اشتراک نجومتون از دست میره. |
|
+ نوشته شده در
شنبه دوم تیر 1386ساعت 14:47 توسط سمیرا |
|
|
سلام .........
به خاطر اینکه ایام امتحاناست تا یه مدت نمیتونم اپ کنم شرمنده.ماراتن مسیه هم که تعطیل شد. پس فقط گزارشه روز نجوم میمونه که اگر عکس ها به دستم رسید حتما براتون میزارم. امیدوارم شما هم تو امتحان های خرداد ماه موفق بشین. فعلا خداحافظ
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه ششم اردیبهشت 1386ساعت 0:20 توسط سمیرا |
|
|
سلام به همه ی دوستای خوبم شاید انتظار داشتین که بعد از خبر فوری. گزارش رصد ماه گر فتگی و سمینار رو ببینید اما یکی به خاطر اینکه چند تا از بچه های گروه زحمتشو کشیدن و دو به خاطر این که دبیرامون به ما لطف داشتن ومرتب امتحان میگرفتن که خدای نکرده ما فرار نکنیم(همون خود تعطیلی قبل ازعید). امروز چند تا عکس میزارم به امید اینکه خوشتون بیاد.(((****سال نو پیشایش مبارک****)) بقیه عکس ها رو میتونید در ادامه مطلب ببینید.(یه سورپرایز هم تو ادامه مطلب براتون دارم
ادامه مطلب |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه بیست و چهارم اسفند 1385ساعت 14:51 توسط سمیرا |
|
|
سلام.به همه ی اسمونی ها و زمینی ها.
حالتون که خوبه ؟خدارو شکر(مجری شدم).همون طور که از عنوان معلومه این خبر خیلی فوریه .: بعد از تلاش و زحمت بسیار اقای جعفری زاده سمینار ماه گرفتگی ۵شنبه همین هفته۱۰ اسفند برگزار میشه این طور که معلومه عمومی هستش. خوب دیگه جمع همه جمع میشه .میایین دیگه؟ بدون ادرس که نمیشه.؟ ادرس:تالار فردوسی ( اهواز، امانیه، خیابان دز )از ساعت۱۵.۳۰ تا ۱۸
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه هشتم اسفند 1385ساعت 0:29 توسط سمیرا |
|
|
چگونه یك شهاب سنگ را شناسایی كنیم؟ شماری از ویژگی های شهاب سنگ ها، چنانچه بررسی دقیقی بر آن ها انجام شود، می توانند راه گشای بازشناخت سنگ های آسمانی از سنگ های معمولی زمینی باشند. این ویژگی ها به طور جداگانه در زیر توضیح داده خواهند شد. به طور عادی تركیبی از برخی از این ویژگی ها در سنگ های آسمانی هست كه اجازه ی شناسایی بی ابهام آن ها را به ما می دهد.
نگاره ی زيرين یك سنگ آسمانی را كه در زمین فرو رفته است، نشان می دهد.
شش ویژگی سنگ های آسمانی
حضور فلز آهن چگالی ویژگی مغناطیسی حضور جرم پیروكسین پوسته ی گداخته ریگماگلیپت ها
فلز بیشتر سنگ های آسمانی دست كم مقداری فلز آهن دارند (در واقع آلیاژی از آهن و نیكل). شما می توانید درخشش فلز را در سطوح شكسته ی آن ها ببینید. سنگ های آسمانی به طور كامل همواره مقداری فلز دارند و بسته به مقدار فلز آن ها در سه گروه دسته بندی می شوند:
نگاره ی زيرين چگونگی پراكندگی فلز در یك شهاب سنگ معمولی (از گونه ی Chondrite )را نشان می دهد. Abbott
چگالی بسیاری از سنگ های آسمانی، به ویژه شهاب سنگ های فلزی، بسیار سنگین تر و چگال تر از سنگ های زمینی هستند. چگالی فلز آهن در حدود 8 گرم بر سانتی متر مكعب است، چنانكه بیشتر سنگ های آسمانی دارای چگالی بالاتر از 3.3 گرم بر سانتی متر مكعب هستند. چگالی شمار كمی از سنگ های زمینی ، البته به جز سنگ های معدن فلزی، بالاتر از این است، كه آن ها هم به طور نوعی اكسید آهن (مانند سنگ آهن مغناطیسی و یا هماتیت) هستند.
ویژگی مغناطیسی بیشتر سنگ های آسمانی دارای مقداری آلیاژ آهن - نیكل هستند و به آسانی یك آهنربا را به سوی خود می كشند. شما می توانید به آسانی این و با یك آهن ربا این ویژگی را آزمایش كنید. یك آهنربا بی گمان به سنگ های آسمانی خواهد چسبید به شرط آن كه دست كم دارای مقداری فلز باشند. برخی از شهاب سنگ ها مانند گونه ی سنگی آن ها تنها دارای مقدار كمی فلز هستند با این وجود یك آهن ربای آویخته با ریسمان را به سوی خود می كشند. شهاب سنگ نشان داده شده در نگاره ی زيرين فلزی است.
جرم پیروكسین (گونه ای ماده ی معدنی) در شهاب سنگ ها بیشتر سنگ های آسمانی معمولی كه به زمین برخورد می كنند Chondrite نام دارند. آنان شهاب سنگ های "سنگی" هستند و گلوله هایی كوچك و سنگی را كه "جرم پیروكسین" نامیده می شوند دارند. قطر آن گلوله ها در حدود 1 میلی متر است. نگاره ی زيرين سطح برش خورده ای از Chondrite را نشان می دهد. Allende
پوسته ی گداخته هنگامی كه یك سنگ آسمانی از جو زمین می گذرد یك لایه ی بسیار نازك بر روی سطح بیرونی آن گداخته (ذوب) می شود. این لایه ی نازك "پوسته ی گداخته" نامیده می شود. آن اغلب سیاه و همانند پوسته ی تخم مرغ است (مانند تصویر زيرين از سنگ آسمانی Camel Donga ). پوسته ی گداخته همچنین می تواند به رنگ خرمایی روی سنگ های آسمانی رخ بنماید؛ كه چرایی آن را باید در وضعیت آب و هوایی پس از فرو افتادن آن ها یافت.
ریگماگلیپت ها گهگاه هنگامی كه یك سنگ آسمانی از جو زمین می گذرد فرم ریگماگلیپت ها را در سطح خود می گیرد. این ها به مانند اثر انگشت شست شما روی خمیر بازی هستند. تصویر زيرين نمونه ای از شهاب سنگ آهنی Sikhote Alin از روسیه را كه ریگماگلیپت ها به خوبی در سطح آن پخش شده اند نشان می دهد.
شهاب سنگ ها – اشتباه ها
این همیشه آسان نیست كه یك شهاب سنگ را با به كار بردن ویژگی های نامبرده در بالا بشناسید، چرا كه برخی از آن ویژگی ها با سنگ های زمینی و مواد ساخت بشر دارای اشتراك هستند. بگذارید نگاهی به مورد هایی كه سردرگمی می تواند رخ دهد بیاندازیم. در زیر موشكافی دو نمونه از فلز آهن ( Fe ) را داریم. آن یكی كه دارای نقطه های اوج نیكل ( Ni ) است یك سنگ آسمانی است و دیگری كه نیكل ندارد یك سنگ زمینی معمولی است!!
فلز فعالیت آدمیان در چند صد سال گذشته، به طور ناخواسته اشیای بی مصرفی از آهن ناب (خالص) ایجاد كرده است. روشن است كه اشتباه گرفتن این اشیا با شهاب سنگ ها دور از انتظار نیست. اشیایی همچون گلوله های تراش خورده ی آهنی، اغلب دارای یك ظاهر كروی صافند و شاید گمان شود كه شهاب سنگ هستند. توده های تفاله ی آهن به دست آمده از فرایند های گدازگری (ذوب كاری) نیز می توانند همانندی هایی با سنگ های آسمانی داشته باشند؛ پس هشیاری درباره ی آن ها نیز بایسته است. ناهمسانی بنیادین میان آهن ابزار های ساخت آدمی و شهابسنگ های فلزی، در "حضور نیكل" است. فلز آهن در همه ی شهابسنگ ها دربردارنده ی دست كم مقدار كمی نیكل است، در حالی اشیای فلزی ساخت بشر در حالت كلی نیكل ندارند. افزون بر این، ساختار درونی شهابسنگ های آهنی یگانه و بی مانند است و ناهمسان با همه ی گونه های آلیاژ فلزی ساخت بشر. موشكافی های ویژه و تكنیك های آماده سازی دقیقی برای آزمایش ساختار و آرایش درونی یك شهابسنگ مشكوك نیاز هست. به هر روی، پاسخ چنین آزمایش هایی به طور كامل قطعی هستند.
چگالی همان گونه كه پیش از این گفته شد به طور كلی شهاب سنگ ها چگال تر و سنگین تر از سنگ های زمینی هستند. به هر روی، توده یا تكه آهن های ساخت بشر به طور كلی از گونه های اكسید آهن معدنی، آهن مغناطیسی و هماتیت هستند. گونه های دیگر مواد ساخت بشر نیز می توانند تا اندازه ای چگال باشند، به ویژه گونه های تفاله و فرآورده های فرعی فرآیند های صنعتی. این گونه مواد نیز می توانند با سنگ های آسمانی اشتباه گرفته شوند.
مغناطیس مواد طبیعی و یا ساخت بشر كه دارای ویژگی مغناطیسی هستند نیز می توانند به آسانی با شهاب سنگ ها اشتباه گرفته شوند. نمونه های معدنی آهن كه به طور معمول با سنگ های آسمانی اشتباه می شوند مگنتیت (آهن مغناطیسی) و هماتیت هستند. هر دوی این مواد معدنی می توانند به عنوان جرم های بزرگ با سطوح صاف و وزنی سنگین تر از سنگ های معمولی رخ بنمایانند. مگنتیت به طور ویژه ای بسیار مغناطیسی است (كه نامشان نیز نشان از آن دارد)، و هماتیت هم كمابیش مغناطیسی است.
ولی خوشبختانه ... هر دوی این مواد معدنی می توانند به كمك یك ویژگی شناخته شده كه "رگه" نامیده می شود بسیار ممتاز از مواد شهاب سنگی باشند. شما می توانید "رگه" را به آسانی بیازمایید. اگر شما یك كاشی سرامیك معمولی (مانند كاشی آشپزخانه) را در دست بگیرید، می بینید كه یك روی آن را یك سطح لغزنده ی لعابی صاف پوشانده است. روی دیگر كاشی كه هنگام كارگذاری به دیوار می چسبد دارای سطحی ناصاف و كدر است. نمونه ای را كه گمان می كنید شهاب سنگ است در دست بگیرید و با شدت آن را به روی ناصاف و بی لعاب بكشید. اگر این كار یك رگه ی خاكستری تیره بر جای گذاشت، نزدیك به یقین می توان گفت كه نمونه یك شهاب سنگ است و اگر یك رگه ی سرخ یا خرمایی برجای نهاد نزدیك به یقین آن نمونه هماتیت است. گفتنی است كه یك شهاب سنگ، تا زمانی كه در معرض دگرگونی های آب و هوایی نباشد، رگه ای بر جای نمی گذارد.
پوسته ی گداخته یكی از معمول ترین مورد های رخ دادن اشتباه در بازشناخت سنگ های آسمانی "پوسته ی گداخته" است. اغلب، شهاب سنگی را كه به تازگی فرو افتاده است لایه ای سیاه رنگ، نازك و درخشان می پوشاند. بسیاری از سنگ های زمینی كه ده ها هزار سال است بر روی پوسته ی زمین پراكنده شده اند می توانند یك لایه ی رنگی نازك بر سطح خود داشته باشند. به هر روی، در این مورد پوسته به عنوان یك پی آمد از فرآیندهای آب و هوایی (مانند بر هم كنش با آب باران) فرم می گیرد كه قشر فرسایش یافته (هوا زده) نامیده می شود. سنگ های آتش زنه ی بازالتی (سیاه سنگی) كه پی آمدی از گدازه های آتشفشانی هستند دارای قشر فرسایش یافته ی سیاه رنگی هستند كه به آسانی با "پوسته ی گداخته" اشتباه گرفته می شوند.
برخی از انگاره های نادرست
بسیاری از مردم باور دارند كه شهاب سنگ ها نمایی گداخته و آب شده دارند، و شاید یك نمای كف مانند یا جوشان. به هر روی، این انگاره درست نیست. بخش بیرونی یك سنگ آسمانی، "پوسته ی گداخته"، به طور كلی یكی از این دو گونه است:
بیشتر شهاب سنگ ها هنگامی كه به زمین برخورد می كنند به طور كامل سرد هستند. به هر روی، بسیاری از سنگ های آذرین زمینی دارای سوراخ ها و گودال هایی در درونشان هستند. چنین گودال هایی به وسیله ی حباب های گاز در خمیر مواد معدنی ( ماگما ) هنگام فشانده شدن و تركیدن ایجاد شده اند. اگر شما چنین سنگی را یافتید كه چنین گودال هایی داشت به احتمال قوی یك سنگ زمینی است. منبع:http://www.khorshidvash.com/ |
|
+ نوشته شده در
جمعه بیست و هفتم بهمن 1385ساعت 23:5 توسط سمیرا |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
سرزمین عاشقان زحل
|
|
RSS
|